Mısır’dan Çıkış 31

Tanrı’nın Ruhu biz de dahil tüm dünyayı yaratmıştır (Yar. 1:2; Eyü. 33:4). Tüm yaşam (Mez. 104:30) ve tüm beceri ve bilgelik O’ndan gelir. O, size hangi kabiliyeti vermiştir? Bu armağanlar için minnettar mısınız ve onları Tanrı’nın yüceliği uğrunda kullanmak için O’nun yardımına bel bağlıyor musunuz?

Şabat bir antlaşma işaretiydi (13, 16. ayetler), tıpkı gökkuşağının Nuh için ve sünnetin de İbrahim için olduğu gibi (Yar. 9:12-13; 17:11). Ancak Şabat sadece İsrail’le yapılan eski antlaşmanın bir işareti değildi, Tanrı’nın yaratılış düzeninin bir işaretiydi (Çık. 20:11; 31:17). Bu nedenle, Hristiyanlar İsrail’in törensel ve hukuki sistemi altında olmasa da hâlâ Şabat’ı Tanrı’ya ibadet etmek için ayrılmış özel bir gün olarak tutmakla yükümlülerdir. “Şabat” kelimesinin “yedinci” anlamına değil, “dinlenme” ya da “durma” anlamına geldiğini hatırlamak önemlidir. Bu, diğer tüm günlerden farklı olması gereken bir gündür; dolayısıyla, meşru bir şekilde haftanın ilk gününü tayin eder. Şabat’ı tutmak nasıl Mesih’le olan bir antlaşma ilişkisinin bir işareti ve göksel cennette Mesih’le birlikte dinlenmenin bir ön tadımıdır?