Yeremya 2

Rab yolundan saptığımızda, O bize başlangıçta sahip olduğumuz sevgiyi hatırlatır (2-3. ayetler; Vah. 2:4). Eğer Rab’be ve halkına olan sevgimizin soğuduğunu hissediyorsak, bu sevginin eskiden yanıp parıldadığı günleri hatırlayalım. Bir zamanlar nasıl da şevkimiz vardı ve O’nun bağışlaması ve sevgisi için nasıl da minnetimiz vardı! Bunları hatırlamak yoldan sapmış bir yüreği, Tanrı’nın yaşayan sularını yeniden tatmak üzere tövbe arzusuyla hareketlendirebilir.

Rab’bi reddetmek ne kadar da akılsızcadır! Eğer pınara sahipsek, daha fazlasına ihtiyacımız yoktur. Kutsama ve kurtuluş, gelen herkese karşılıksız olarak sunulmaktadır (Vah. 22:17). Rab İsa’ya gelin çünkü O şöyle diyor: “Oysa benim vereceğim sudan içen sonsuza dek susamaz. Benim vereceğim su, içende sonsuz yaşam için fışkıran bir pınar olacak” (Yu. 4:14). Bugün O’na ne şekillerde muhtaç olduğunuzu düşünüyorsunuz?