Yeremya 31

“Sevgi” kelimesi çoğu zaman gelişigüzel kullanılıyor. “Sevdalı” (sevgili/aşık) kelimesi birbirine sadece çekim duyan kişiler için kullanılan yaygın tabirlerden biri olmuş durumda. Ancak yücelik Rabbi’nin, günaha düşmüş erkeklere ve kadınlara, “Seni sevdim” demesi inanılmazdır. Biz genellikle sevilesi şeyleri severiz. Oysa Tanrı kendi halkını, onlar daha günahkârken, hiçbir çekici yönleri yokken sevmiştir. Üstelik şu daha da inanılmazdır ki, Tanrı kendisini günahkârlara bir antlaşma bağlılığıyla bağlamış ve onlara sadece onları seveceğini değil, aynı zamanda onlara kendini sevdireceğini vaat etmiştir. Şimdi ve gün içerisinde, Tanrı’yı bu inanılmaz, egemen lütfu için övmeye zaman ayırın.

Başka bir harika ifade de 9. ayetin sonunda yer almaktadır: “Çünkü ben İsrail’in babasıyım; Efrayim de ilk oğlumdur.” İsrail sahip olduğu kutsamaları israf etmişti ve yoldan sapmıştı ancak Rab onları kendisine geri getirmek üzere terbiye etti. Tanrı’nın her çocuğu, babasından uzaklara yolculuk eden kaybolmuş oğul gibidir. Kendimiz için yaşıyorduk ve Tanrı’yı düşünmüyorduk. Ancak Rab günahkârları geri getirir. Sizin yüreğiniz tövbe sözleriyle yankılanıyor mu (18-19. ayetler)? Eğer öyleyse, o hâlde Tanrı sevgili oğlu ya da kızı olarak sizden dolayı sevinmektedir (20. ayet).