Yuhanna 18

Büyük “BEN’İM” olarak Mesih, ilahi gücüyle düşmanlarını kolayca yok edebilirdi (6. ayet). Kendisini koruyabilecek birçok güçlü hizmetkârı (melekleri) vardı. Ama O böyle bir kral olmak için gelmedi (36. ayet). Bunun yerine, O’nun krallığı gerçeği vaaz ederek ve gerçeğe inanarak gelir (37. ayet). Bu bize kilisenin bu dünyayı nasıl alt ettiği hakkında ne öğretmektedir?

Mesih suç işlediği gerekçesiyle ölüme mahkûm edildi (33. ayet; 19:12) ve gerçekten suç işlemiş olan kişi serbest bırakıldı (18:40). Bu bize iki ders vermektedir. Nitekim burada hem insanın günahı hem de ilahi takdir etkindi. Birincisi, düşmüş insanların yüreklerindeki nefret ve katılık o kadar derindir ki, bir katili Tanrı’nın doğru Oğlu’na tercih ederler (Elç. 3:14). İkincisi, Tanrı’nın sevgisi o kadar derindir ki, Oğlu’nu halkının günahlarına karşılık ölmesi için göndermiştir; öyle ki, onlar, yani suçlular özgür kalabilsinler (Yu. 3:16-17). Bu gerçekler bizi nasıl alçaltmalı ve şükranla doldurmalıdır?