Eyüp 35

Tanrı’nın bağımsızlığı, pratikte doğurduğu sonuçları olan önemli bir gerçektir. Tanrı fevri değildir, sürekli olarak bizim eylemlerimize göre sonraki hamlesini tasarlamaz. İnsanların günahlı davranışları O’nun doğruluğundan bir şey eksiltmez veya insanların doğru davranışları O’nun doğruluğuna bir şey katmaz (6-7. ayetler). Öte yandan, Tanrı bizim gücümüz ve ilahimizdir çünkü insanlığı O yaratmış, bizi hayvanlardan üstün kılmıştır (10-11. ayetler). Tüm insanlar Tanrı’ya hesap vermekle sorumludur ancak Tanrı hiç kimseye hesap vermekle sorumlu değildir. Tanrı hiçbir insana hiçbir şey borçlu değildir. O’nun doğru olması, O’nun daima kendi şahsi tabiatıyla uyum içinde olduğu anlamına gelir. Eyüp’ün, Yeremya’nın (Yer. 12), Asaf’ın (Mez. 73) veya bizim Rab’be kulluk ettiğimizden dolayı daha iyisini hak ettiğimizi düşünmemiz uygun olmayan bir motivasyona işaret eder. O’na Tanrı olduğu için kulluk ederiz. Dolayısıyla, Elihu’nun ne görürsek görelim O’na güvenmemiz gerektiği yönündeki nasihati iyi bir öğüttür (14. ayet). Tanrı’nın yüceliğini ve bağımsızlığını göz önünde bulundurmak, bizim O’na güvenmemize nasıl yardımcı olur?