Eyüp 38

Rab’bin Eyüp’ü “kasırganın içinden” cevaplaması (1. ayet), bunun Rab’bin Sina Dağı’nda gök gürültüsü ve şimşekle, çok yüksek sesli bir borazanla ve sarsılan bir dağla birlikte görünüşü gibi korkutucu bir olay olduğunu göstermektedir (Çık. 19:16-19). Yine de Tanrı’nın Eyüp’e böyle görünmesi lütufkâr bir olaydı, tıpkı Tanrı’nın kendisini Hezekiel’e gösterip onu kendisinin ilahi varlığından emin kıldığı gibi (Hez. 1:4). Tanrı kendi halkını lütufla ziyaret ettiğinde de korku uyandırır ve buna şaşırmamalıyız (Yar. 28:15-17; Lu. 5:8). Merhametinde bile O, Tanrı olarak kalır.

Rab, Eyüp’u “yanıtladı” (1. ayet). Eyüp’e konuşurken, Tanrı ona ihtiyaç duyduğu cevabı verse de, hiçbir şekilde acı çekme sorununa değinmedi. Eyüp ve diğer adamlar “Neden?” sorusunu cevaplamaya çalışıyorlardı. Ancak bu yanlış soruydu ki onların tüm yanlış soruları bundan kaynaklıydı. Eyüp kendisinin (2. ayet; 42:3) ve Tanrı’nın (5-6. ayetler) kim olduğunu bir kez anlayınca, her şey iyiydi. Kötülük ve acı çekmeye dair tüm sorularımızın nihai cevabı bilgi değil, bir kişidir ve O da Rab’bin kendisidir. İmanlıların yürek feryadı her zaman Tanrıları’nın ve Kurtarıcıları’nın yüceliğini görmektir ki bir gün o feryat sonsuza dek yanıt bulacaktır (Yu. 17:24; Tit. 2:13).