Mezmurlar 16

Bu mezmur doğrudan Mesih’le ilgilidir. Davut bunu Rab’bin bir peygamberi olarak ve şunu bilerek yazdı: Tanrı, Davut’la olan antlaşmasının yerine gelmesi için sonsuza dek hüküm sürmek üzere Mesih’i ölüler arasından diriltecekti (1.Ta. 17:11-12; Elç. 2:30). Bu, ölen, gömülen ve bedeni toprak olan Davut hakkında değildir (Elç. 2:29; 13:36). Böylece Kutsal Yazılar, Mesih’in dirilişini O’nun doğuşundan yüzyıllar önce açıklamıştır. Bu sizin Kutsal Kitap’ın gerçek ve İsa’nın da Mesih olduğuna dair mutlak güvene sahip olmanıza nasıl yardımcı olmaktadır?

Bu mezmur Mesih’in sebatını güçlendirmiş olan umuda ve uğrunda çarmıhın utancını hiçe saydığı sevincine ışık tutmaktadır (İbr. 12:2). Beden almış Rab İsa günbegün Tanrı’ya bağımlı olarak yaşadı. Tanrı’nın kendisini ölümden dirilteceği ve kendisini ve halkını Tanrı’nın yüceliğinin ortaya çıkışıyla birlikte sonsuz yaşam doluluğuna ve sevincine kavuşturacağı yönündeki vaadine inandı. Oğul, Baba’yı sever ve O’nu kendisinin sonsuz payı ve zevki sayar. Bu sizin Tanrı’ya olan imanınızı nasıl pekiştiriyor?

Rab İsa kendi örneğiyle şunu öğretmiştir: Sıkıntıda ve elemde Tanrı’ya dönmek ve O’nu ve halkını tüm sevincimiz saymak zorundayız. O, imanlılar için bizim ihtiyaç duyabileceğimizden çok daha fazlasıdır ve ruhsal ve sonsuz mutluluğumuz O’nun ellerindedir. Hristiyanlar için Tanrı’da neye sahip olduğumuzu akılda tutmak iyidir, yoksa bu dünyanın malı ve zevkiyle ayartılabiliriz. O’nda uygun, yeterli, canı tatmin eden, güvenli ve sonsuz bir paya sahibiz. O’na kıyasla, bu dünya bize hiçbir şey sunmaz ve bizim gerçek mutluluk kaynağımıza zarar veremez. Bu, bizim ölüme olan bakışımızı nasıl etkilemelidir? Bu, bizim bu dünyaya olan bakışımızı nasıl etkilemelidir?