Mezmurlar 14

Ateizm artık entelektüel bir sorun değildir: Doğası gereği aldatıcı olan yürekteki bir günah görünümüdür. Ateizm, Tanrı’nın kendi Sözü’ndeki net vahyi şöyle dursun, Tanrı’nın varoluşunu ve yüceliğini bariz biçimde açıklayan doğanın ışığına tümüyle terstir. Doğrusu, Tanrı’yı reddetmek yönündeki bilinçli karar sürekli olarak bozuk bir yaşam tarzına yol açmaktadır. Ne yazık ki öğreti yönünden ateist olduğunu söylemese de sanki Tanrı yokmuş gibi, yani pratikte ateist olarak yaşayan birçok insan vardır. Hristiyan olduğunu söyleyen bazı kişiler bile bu türden ateizme teşebbüs etmektedirler. Tüm düşüncelerimizde Tanrı’ya nasıl yer verebiliriz?

Hizmeti süresince Rabbimiz İsa, Tanrı’nın gerçekliğini çeşitli pratik amaçlarla reddeden “akılsızlar”dan bahsetmiştir (Lu. 11:40; 12:20). Kilisenin büyük peygamberi olarak, Mesih yalnızca Tanrı’nın iyiliğini değil, aynı zamanda insanların, yüreklerimizdeki bozulmuşluğa kök salmakta olan kötülüklerini de açığa çıkarmıştır (Mat. 7:17; 12:33-34; 15:19; 19:17; Yu. 7:7). İnsanların Tanrı’yı anlamakta ve aramakta aciz ve isteksiz olduklarını öğretmiştir (Mat. 13:15; Yu. 6:44; 8:43). Eğer kendimizi Hristiyan olarak kabul edeceksek, Mesih’in, insanlığın bozulmuşluğuna dair öğretisini benimsemek zorundayız. Bu gerçek bizi nasıl etkilemelidir?