Mezmurlar 78

Kutsal Kitap tarihi gerçek insanlar ve olaylar hakkında güvenilir gerçekler öğretmektedir ancak yine de amacı ruhsal gerçeği aktarmak ve ruhsal bir cevap talep etmektir. Çocuklara ve yetişkinlere Kutsal Kitap’ın öykülerini öğretmek iyidir ancak eğer öyküden öğreti çıkarmıyorsak ve onu yüreğe uygulamıyorsak, o zaman Tanrı’ya sadık olmuyoruz demektir. O her kuşağı, gelecek kuşakları Tanrı’ya umut bağlamaları ve O’nun buyruklarına itaat etmeleri için eğitmeye çağırmaktadır. Bunun aile ibadeti ve kilise dersleri için anlamı nedir?

İsrail’in tarihi şunu öğretmektedir ki, Tanrı kendi antlaşmasına sadıktır ve halkını kurtarmak üzere güçle işlemektedir. Ancak insanlık Tanrı’ya sadık değildir, yürekte isyankârdır; her ne kadar bu isyan bazen ikiyüzlü dindarlık boyamaları altına gizlenmiş olabilse de. Sonuç olarak, Tanrı’nın gazabı onlara karşı alevlenir. İnsanın sorununa Tanrı’nın sevgi dolu çözümüyse Davut’un hanesini merkez alır; İsrail’e, onlara iyilik ve doğrulukta çobanlık edecek bir kral vermek üzerine kuruludur. Ancak Davut’un soyu başarısız olur ve sonuç olarak öteki uluslar arasında sürgüne düşerler. Bu mezmur da böylelikle İsrail’in umudunun gelmekte olan bir Davut Oğlu’nda yattığını ima etmektedir. O Oğul ki, Rab’le olan antlaşmayı tutacak ve halkın üzerine O’nun kutsamasını getirecektir. Bu Kral aynı zamanda Tanrı’nın lütfu sayesinde günahkârların yüreklerini değiştirme kabiliyetine de sahip olmak zorundadır; öyle ki, günahtan tövbe etsinler ve Tanrı’nın vaatlerine güvensinler. Bu Kral’ın getirdiği kurtuluş, İsrail’in Mısır’dan çıkışı gibi olacaktır; yalnız bu, ruhsal bir çıkış olmak zorundadır. Bu mezmurun beklentileri İsa Mesih’te ve Ruhu’nda nasıl yerine gelmiştir?