Mezmurlar 82

Tanrı insanlara O’nun temsilcileri olarak dünyada hüküm sürmek üzere büyük yetki vermiştir (Yar. 1:26-28) ancak bu yetkiyle birlikte sorumluluk da gelmektedir. İnsanlar, özellikle de güç sahibi insanlar, kendilerini Tanrı’yla yanlış bir şekilde karıştırabilmektelerdir. Kötülerin karşısında zayıfları korumak yerine, ayrımcılık yaparlar ve toplumu ayakta tutan temel ilkeleri kenara atarlar. Yahudi kurulu Mesih’i ölüme mahkûm ettiğinde ve öteki uluslardan olan yönetici de Mesih’i suçsuz bulmasının üstüne O’nun çarmıha gerilmesi gerektiğini onayladığında, insan mahkemelerinin adaletsizliği sapkınlığının zirvesine ulaşmıştır. Yine de adalet uygulanmadığında, doğru olanı yapması için tüm yeryüzünün Yargıcı’na bakabiliriz. Rab yöneticilere yalnızca insan olduklarını, Adem’de düşmüş ve fani olduklarını hatırlatmaktadır. Eğer bu dünyanın yöneticileri Tanrı’nın adalet ilkelerini izlemiyorlarsa, o hâlde Tanrı yargıçları yargılayacaktır çünkü O bütün ulusların Sahibi’dir. Bu mezmur devlet yetkililerine nasıl Tanrı korkusunda yürümeyi öğretiyor?