Mezmurlar 119

Alfabetik bir mezmur olan bu mezmur bariz biçimde hafızada ve yürekte saklamak içindi. Tanrı Sözü büyük bir hazinedir ve onun üzerinde sadece derinlemesine düşünmek değil, onu hafızaya kazımak da iyidir (11. ayet); öyle ki, yardıma ihtiyaç duyduğumuzda, kolaylıkla hatırlanabilsin. Neredeyse her ayette Tanrı’dan bahsedildiğinden, Kutsal Kitap’ı okumanın yanında dua da edilmesi gerektiğini görmekteyiz. Duamız Tanrı’nın, Kutsal Ruhu sayesinde, bize harika şeyler açıklamasıdır; öyle ki, Kutsal Yazı’dan büyük ve kalıcı fayda görelim. İmanlılar bu yaşamda birçok değişimden geçse de, Tanrı’nın yazılı Sözü’nün sonsuza dek sabit durduğunu ve aynı kaldığını fark etmek önemlidir. Şu bizim için büyük bir tesellidir ki, bu Söz değişmemiş ve değişmeyen gerçektir. Bu mezmurda size özellikle cesaret veren veya meydan okuyan (sizi zorlayan) bir ayet hangisidir? Onu nasıl duaya çevirebilirsiniz?

Mezmur yazarı kendisinden burada ondan fazla kez “kulun” olarak bahsetmiştir. Rab’bin Acı Çeken Kulu, O’nun Oğlu’dur (Yşa. 42:1). Rab İsa, Tanrı Sözü’nü seviyordu (Mez. 40:6-8; Yşa. 50:5; Mat. 5:17-18; Yu. 10:35; 17:8, 17) çünkü O, Tanrı’nın ezelî Sözü’dür (Yu. 1:1). Bu mezmurun doluluğu nasıl Kutsal Yazılar’ın doluluğunu ve tamlığını yansıtıyorsa, Mesih de Tanrı’nın bedendeki doluluğudur ve O’nda tamız (Kol. 2:9-10). Kutsal Kitap’ı her zaman şu arzu ve duayla okuyun: “Baba, gözlerimi Ruhun sayesinde aç ki, Oğlun’un yüceliklerini göreyim.”

176 ayetlik bu mezmurun birkaç ayeti dışında hemen hemen her yerinde, yasa, koşullar, yollar, ilkeler, kurallar, buyruklar, yargılar ve söz gibi kelimelerin bahsi geçmektedir. Mezmur yazarı Tanrı’nın yasası için neden bu denli derin bir saygı ve sevgiye sahiptir? Bugün biz de Tanrı’nın yasası için aynı sevgiye sahip olmalı mıyız? Neden evet veya neden hayır? Bugün bir Hristiyan, Tanrı’nın yasasını nasıl kullanmalıdır?