Mezmurlar 122

Tanrı’nın evine gitmek sevinç doğurması gereken bir olaydır. Bu Eski Antlaşma işleyişinde doğru olduğu gibi, bugün de doğru olmalıdır. Görünen ve yerel kilisede toplu ibadet, her Hristiyan’ın zevki olmalıdır. Kilise Rab’bin Günü’nde toplanırken, aynı değerli imana sahip olanlarla paydaşlığı yaşamak ve Rab’bin övgüsüne ve ibadetine katılmak, haftanın en önemli bölümü olmalıdır. Kiliseye olan sevgi aynı zamanda onun için dua etmeye isteklendirir (6. ayet). Siz Rab’bin Günü için duayla, zevkle ve beklentiyle hazırlanıyor musunuz? Bunu nasıl bir alışkanlık hâline getirebilirsiniz?

Toplu ibadetin sevinci, Tanrı’nın varlığının etrafında dönmektedir. İsrail için bu, tapınaktı ve Davut’la oğullarının tahtıydı. Hristiyanlar içinse bu, Sözü ve Ruhu’yla hüküm süren Rab İsa Mesih’tir. İbadetteki sevincimiz Kutsal Ruh’un gücü sayesinde İsa Mesih’in lütfuna iman sergilemekten gelir (Rom. 15:8-13). Kiliseyle ibadete katıldığınızda, Kutsal Ruh’un gücünde, Mesih’e iman sayesinde Baba’ya yaklaşıyor musunuz? Bunu nereden anlıyorsunuz?