Vaiz 1

Yaşamın ve doğanın sonu gelmez ve monoton döngülerine dair giriş şiiri bize tüm yaratılış düzenindeki önemsizliğimizi hatırlatmaktadır. Kuşakların gelip bir sonraki kuşak tarafından anımsanmadan geçiyor oluşu ciddi bir hatırlatıcıdır. Şöyle ki, yaşam biz olmadan da devam etmektedir ve hiçbirimiz bu evrenin merkezinde değiliz. Ancak bütün yaratılışa kıyasla önemsizliğimize rağmen, Tanrı bize özellikle dikkat vermiştir ve bizimle lütufkârca ilgilenmektedir (Mez. 8). Bu yaşamdaki tatminimiz asla bu dünyadaki şeylerden değil, ancak ve ancak Rab’bin kendisinden gelir.

Süleyman’ın döneminde onun kadar Tanrı vergisi bilgeliğe ve maddi kaynaklara sahip başka biri yoktu ancak yine de cevap peşinde ne kadar çabalarsa çabalasın, yaşamın bütün sorularına cevap bulamadı. Yaşama dair bizim asla anlayamayacağımız şeyler olduğu bir gerçektir. Şimdiye dair her şeyi anlayamıyor olmamız, bizim her şeyin nihai nedenini Tanrı’da bulmamız için bir nedendir ki O her şeyin ardındaki “Neden?” sorusunu bilir çünkü her şeyi O tayin etmiştir.