Vaiz 12

Bilgelerin sözlerinin üvendire ve iyi çakılan çekiç gibi tasvir edilmesi, Kutsal Yazılar’ın önemli işlevlerini tarif etmektedir. Tanrı Sözü çoğu zaman bizi dürten ve bizi doğru davranış yolunda yönlendiren bir üvendire gibidir. Bazen eti acıtır ancak her zaman bizim davranışlarımızı ayarlamak, böylece bize doğruluk yollarını izletmek için tasarlanmıştır. Söz aynı zamanda sabit ve sağlam bir yere çakılmış, umudumuzu bağlayabileceğimiz bir çivi gibidir. Tanrı’nın bütün buyruklarına göre yaşamamız ve O’nun kesin vaatlerine güvenle bel bağlamamız içindir.

Tanrı’dan korkmak hem ibadet uyandıran bir huşu tutumunu hem de Tanrı’yı hoşnut edecek türden davranışı yansıtan eylemleri içerir. Örneğin, Eyüp Tanrı’dan korkardı ve kötülükten kaçınırdı (1:1). Örnek her zaman budur. Rab’den korkmak O’nu tanımanın sonucudur ve O kendisini Sözü’nde açıklar ve bize kendisini hoşnut eden yaşam türünü orada tarif eder. Rab’den korkmak O’nu yaşamın her durumunda hesaba katmaktır. Bu şekilde Tanrı bilinciyle yaşamak, doğru yaşam için güçlü bir teşvik kaynağıdır. İsa’ya göre, Tanrı’yı sevmek kadar Tanrı’dan korkmak da bizi itaate götüren bir motivasyondur (Yu. 14:15). Birçok yönden, Tanrı’dan korkmak ve O’nu sevmek tamı tamına aynıdır. Tanrı’nın bizden talep ettiği türden yaşam budur ve eğer Tanrı’nın lütfu sayesinde yeryüzünde bu görevi yerine getirebilirsek, sonrasında yargı için uygun durumda oluruz. Böyle bir yaşam yalnızca Rab İsa’da ve O’nun aracılığıyla mümkündür.