Yeşaya 20

Bu kısa bölümden insani kaynaklara ve güce güvenmenin akılsızlığını öğreniyoruz. Böyle şeyler bizi daima yarı yolda bırakır ve utanmamıza sebep olur. “RAB’be güven bütün yüreğinle” buyruğu bizim sorumluluğumuzdur (Özd. 3:5). Eğer kendi anlayışınıza bel bağlarsanız, başarılı olamazsınız. Umudunuzu insana bağlamak hayal kırıklığına ve nihayetinde de ilahi lanete yol açacaktır (Yer. 17:5-6). Kurtarıcı’ya, İsa Mesih’e güvenin; bütün ağırlığınızla O’na yaslanın. “Kutsal Yazı, ‘O’na iman eden utandırılmayacak’ diyor” (Rom. 10:11). Bu dünyanın Mısırları daima boşa çıkarır ancak Rab boşa çıkaramaz. İnsanın yardımına güvenmeye hangi şekillerde ayartılıyorsunuz? Güveninizi tümüyle Rab’be nasıl bağlayabilirsiniz?