Hezekiel 45

Toprağın bölüştürülmesine dair sembolizm (1-7. ayetler), Tanrı’nın kutsal ikamet yerinin halkıyla olacağı ve kralla (“önder”) yakından bağlantılı olacağı vaadini yeniden pekiştirmektedir. Gelecek kral açgözlü ve adaletsiz bir zalim değil, kusursuz doğruluk ve gerçekle dolu bir hükümdar olacaktı (8-10. ayetler). İsa Mesih halkının Kralı, Tanrı’nın onlarla olan beden almış varlığıdır ve onlara adalet ve kutsallık içinde önderlik eder.

Hezekiel’in tapınak görümü, Tanrı’yla O’nun günahlı ibadet edenleri arasında “bağışlatma” (barıştırma/kefaret) sağlamak için günaha karşılık sunulan kurban sunularını ortaya koymaktadır (15, 17. ayetler). Mesih kendisini günaha karşılık ilk ve son kez kurban olarak sunmuş, günaha karşılık diğer bütün kurbanları bitirmiştir (İbr. 10:10, 12, 14, 18). Bu nedenle, bu görüm düz anlamıyla gelecekteki bir kurbanı tasvir ediyor olamaz. Rab sembolik olarak Hezekiel’e şunu vaat ediyordu: Tanrı tapınağı yıkmış olsa da, O hâlâ halkının günahlarına karşılık gereken kurbanı Kralı aracılığıyla sağlayacaktı (Hez. 45:17). Eğer sürgündeki Yahudiler Tanrı’nın kefaret vaadine umut bağladılarsa, bugün Yahudiler ve Yahudi olmayanlar Mesih’in çarmıh üzerindeki tamamlanmış işine ne kadar daha güvenebilirler?