Daniel 3

Gerçeğe karşı hem bilgisiz hem de düşman olan bir dünya düzeninde geçen bu tanıdık kızgın fırın hikâyesi, taviz baskılarına rağmen sağlam ve sadık kalmamız gerektiğini öğretmektedir. Şadrak, Meşak ve Abed-Nego, Tanrı’ya ve Sözü’ne imandan gelen bir sağlam durma cesareti ve kararlılığını yansıtmaktadır. Gerçekleşen her şeyin Tanrı’nın isteği uyarınca gerçekleştiğini bilmek, onların içinde bulundukları durumu güvenle karşılamalarını, dünyanın baskısına direnip Rab’be bel bağlamalarını sağladı. İmanlıları Tanrı’nın vaatlerine dayanmak üzere güçlendiren de bu türden bir tümden bağımlılıktır. Tek başına cesaret ruhsal bir erdem değildir. Ancak bu cesaret Tanrı Sözü’nün değişmez gerçeğine sarsılmaz bir inançtan ve Tanrı Sözü’ne güvenmek üzere kişisel kararlılıktan kaynaklandığında, imanla yürümenin ruhsal erdemidir.

Öyle ya da böyle, Tanrı kendi yüceliğini ve halkının iyiliğini gerçekleştirir ancak O bunu her zaman bizim beklediğimiz biçimde yapmaz. Tanrı’nın bu amacı Şadrak, Meşak ve Abed-Nego için düşmanlıktan esirgenmek anlamına gelmiyor; kızgın fırına atıldılar. Kullarını fırına yerleştirmek Tanrı’nın isteğiydiyse de onları orada yalnız bırakmak O’nun isteği değildi. Kurtarıcıları onlarla birlikteydi. Durumlar ne kadar korkunç olursa olsun, Tanrı kendi halkının daimî refakatçisi olacağını vaat etmiştir. Rab’bin kendi halkıyla olan varlığı garanti bir vaatse de tehlikeden fiziksel olarak kurtulmak garanti değildir (İbr. 11:36-38). Rab’bin varlığı bu üç gencin durumunda olduğu gibi gözle görülür olmayabilir ancak daima iman gerçekliğidir.