Daniel 2

Daniel’in ve arkadaşlarının kralın tehdidine verdiği karşılık, duanın önemi ve gücüne dair bir ders ortaya koymaktadır. Görünüşte hiçbir panik veya çekince olmadan, bütün kaygılarını Rab’be yükleyerek, konuyu derhal O’na getirdiler. Bu bir kriz duasıydı ve Tanrı onlara ihtiyaçlarına göre yanıt verdi. Yanıtı aldıktan sonra, Daniel başka bir şey yapmadan duaya geri döndü; dileklerine lütufkârca yanıt veren Tanrı’ya övgüsünü, şükranını ve ibadetini ifade etti. Bu, bize duanın asla son çare olmadığını, kriz karşısında ilk dürtümüz olması gerektiğini hatırlatmalıdır. Ayrıca yanıt bulan dua için şükretmeye de örnek olmaktadır.

Daniel’in kralla olan ilk konuşması Tanrı’ya yaraşır alçakgönüllülüğün büyük bir örneğidir. Nebukadnessar’a derhal rüyasını yorumlayıp bütün övgüyü kendisine alabilir, kraldan ödül veya saygınlık bekleyebilirdi. Ancak aksine, kral yorumu dinlemekte ısrar ediyor ve fazla gecikme bütün bilge adamları tehlike altında bırakıyor olsa da Daniel durdu ve bütün övgüyü Tanrı’ya verdi. Her zaman kendi yüceliğimizden çok, Tanrı’nın yüceliğiyle ilgilenmeliyiz.

Nebukadnessar’ın rüyasını Daniel’in 7. bölümdeki görümüyle karşılaştırmak faydalı olur. Tek bir mesaja sahip iki vahiy görmekteyiz. 2. bölüm insanın bakış açısıyla insan gücünü göstermektedir. Dört madde değeri ve gücü temsil etmekte ve cansız taş da görünürde bir sebep olmadan heykeli parçalar. 7. bölüm aynısını Tanrı’nın bakış açısından göstermektedir. Yaratıkların ahlaki bir vicdanı yoktur ve korkunç eylemleri yüzünden İnsanoğlu tarafından yok edilirler. Bunlar birlikte Tanrı’nın, kralların yükselişinde ve düşüşündeki mutlak kontrolünü sergilemektedir. Yönetimler O’nun ellerindedir ve bu, Daniel’in zamanında ne kadar doğruysa, bugün de o kadar doğrudur. Durumlar ne kadar belirsiz görünürse görünsün, Tanrı’nın sarsılmaz amacında her şey kesindir.