Daniel 6

Daniel gençliğinde olduğu gibi yaşlılığında da düşman bir dünyada istikrarlı bir şekilde Tanrı’ya yaraşır bir yaşam sürdürmenin bir örneğiydi. Herkesin yaptığı şeye uyma ayartısı, gençlikte olduğu gibi yaşlılıkta da bir ayartıdır. Ölüm riski pahasına Daniel, insana itaat etmek yerine Tanrı’ya itaat etmenin daha iyi olduğuna ikna olmuştu (Elç. 5:29). Bir süre onunla aynı dönemi paylaşmış olan Hezekiel’in, Daniel’i doğru yaşama bir örnek olarak göstermesi şaşırtıcı değildir (Hez. 14:14, 20). Dünya Daniel’in dünyası gibi bugün de lütfa ve Tanrı’ya aynı şekilde düşmandır. Sonuçları ne olursa olsun, istikrarlı ve Tanrı’yı onurlandıran bir tanıklık sürdürmeyi Daniel’den öğrenmeliyiz. Her imanlı Daniel gibi durmaya cüret etmelidir.

Daniel’in dua yasağından sonra verdiği tepki dua hakkında önemli dersler sunmaktadır (6:10). Yeruşalim’deki tapınak yıkılmış olsa da, onun bu yöne doğru dua etmesi sembolik olarak onun ibadet tutumunu ifade ediyordu. Diz çöküşü onun Tanrı önünde şart olan alçakgönüllülüğünü resmediyordu. Bunu günde üç kez yapması, duanın krizde son çare değil, düzenli bir alışkanlık olması ve de dua edip şükretmesi, duanın hem dilek hem de övgü içermesi gerektiğini göstermektedir.