Amos 2

Amos ulusun Tanrı’ya karşı dinî günahlarına değinmeden önce, sosyal günahlarını ortaya çıkarıyor. Halk içerisinde insan insana karşı barış içinde olmadığından, Tanrı’yla barış içinde olmak iddia edilemezdi. Tanrı’yı tümüyle sevmeye ve komşumuzu kendimiz gibi sevmeye dair iki büyük buyruğun (ki bunlar On Buyruk’un iki ana kısmını özetler) arasında ayrılmaz bir bağlantı vardır. Bir buyruğu çiğnemek, bütün buyrukları çiğnemekten suçlu olmaktır. Bu üzerinde derin düşünülecek bir noktadır: Başkalarına nasıl davrandığımız bizim Tanrı’yla olan ilişkimizin göstergesidir.

Lütfu hor görmek ilahi yargıyı hak eder. İsrail birçok ruhsal avantaja sahiptiyse de (10-11. ayetler), lütuf araçlarını reddettiler (12. ayet) ve ilahi yargıyı hak ettiler (13-16. ayetler). Bu ciddi bir uyarıdır. Şöyle ki, ayrıcalıkla birlikte sorumluluk da gelmektedir (Lu. 12:48).