Amos 3

İsrail’in ulus olarak seçilmesi (2. ayet), Tanrı’nın lütufkârca bireyleri kurtuluşa seçişi hakkında önemli gerçekler öğretmektedir. Bu, herhangi bir ilahi lütfun birazını dahi hak etmeyenler için Tanrı’nın lütfunun şaşırtıcı bir göstergesidir. Seçilmişler eşsiz bir ayrıcalık konumunun tadını çıkarırlar. Kurtuluşun birçok faydası ve kutsaması üzerinde derinlemesine düşünmek ibadette her zaman uygun bir temadır. Yine de ayrıcalıkla birlikte artan sorumluluk gelir çünkü, “kime çok verilmişse, ondan çok istenecek” (Lu. 12:48). Seçilmişlik; gurur ve dikkatsizlik yaratmaktan ziyade, alçakgönüllülük ve Tanrı’nın ve insanların önünde kutsal ve lekesiz yaşamlar sürmek üzere artan teşvik yaratmalıdır.

12. ayet Tanrı’nın günahkârlara ilişkin yargısının aynı zamanda doğru kalıntıyı, yani sadık kalan imanlı grubu ortaya çıkarmak üzere bir araç olduğunu öne sürmektedir. Geriye kalan bacaklar ve kulak parçası pek bir şey değildi ancak yine de bir şeydi. Çoğu zaman Tanrı’nın halkı diğer insanlarla aynı sıkıntıdan geçer ancak onlar için bu sadece cezayla yola getirme değil, saflaştıran ve güçlendiren bir süreçtir. Daniel tutsak alındığında doğru bir adamdı. Onun ulusu için yargı olan şey, onun ruhsal gelişimi ve faydalılığına giden bir araçtı. Her durumu, cezayla yola getirilişlerimizi bile kutsallaştırılmamızı pekiştiren unsurlar olarak görmeliyiz.