Mika 3

Sivil ve dinî önderlerin günahları ve düşüşleri Mika’nın gününe özgü değildi. Tanrı insanları yönetenlerin adil olmasını ve Tanrı korkusuyla yönetmesini buyursa da (2.Sa. 23:3), her kuşak ve coğrafya, bu buyruğa itaatte eksik kalan yöneticilere maruz kalmıştır ve kalmaktadır. Bir yandan, bu keder veren bir şeydir. Öte yandan, bu ideal peygamber, kâhin ve kral olan Rab İsa Mesih’e yönelik arzuyu artırmanın bir aracıdır. O’nun hükümranlığı daima adildir ve O’nun egemenliği evrenseldir (Mez. 72). Bu, umudumuzun asla insanda veya siyasi ya da dinî sistemlerde değil, ancak ve ancak Rab’de olması gerektiğine dair bir hatırlatıcıdır. Adaletsizlikler olsa da Tanrı’nın bütün yanlışları düzelteceğinden emin olmalıyız (Vai. 3:16-17).

4. ayette gösterilen yargı ilkesi Tanrı’dan kendi yaptıklarımızı bulmanın tehlikesine karşı feci bir uyarıdır. Tanrı’dan hak ettiğimizi bulmak daima korkunçtur çünkü günahın ücreti ölümdür (Rom. 6:23). Müjde’nin güzelliğiyse şudur ki, Müjde’yle hak ettiğimizi değil, Mesih’in hak ettiğini buluruz. Aklanmamızda, O’nun Tanrı’nın taleplerine kusursuz itaatiyle hak ettiği yaşamı ve doğruluğu alırız (2.Ko. 5:21).