Mika 5

İsa’nın Beytlehem’de bir ahırda doğmuş olması, Tanrı Oğlu’nun beden almasındaki alçalışın derinliğini vurgulamaktadır. Öncesiz Oğul kendi göksel yüceliğinde, övgüler sunan bir melek korosuyla kuşatılmış hâldeyken, hayvanlarla kuşatılmış bir yemlikte doğmak üzere bakirenin rahmine alçalmıştır. Fildişi saraylardan çıkıp (Mez. 45:8), kendi yarattığı yoksul dünyaya giriş yapmıştır. Beytlehem Davut’un doğum yeriydiyse de, tüm diğer Yahuda krallarının kraliyet ihtişamıyla doğduğu kraliyet şehri değildi. O’nun alçakgönüllü doğumuna alçakgönüllü bir itaat yaşamı ve sonunda da çarmıhta ölüme giden alçaltılma eşlik etti. Mesih, Tanrı’nın seçilmişlerinin tek Kurtarıcısı olmak üzere eşsiz görevini yerine getirmek için doğdu.

Mika’nın Mesih’in doğum yeri hakkındaki peygamberliği, Mesih’in kişiliği hakkında ibadet ve övgü için gerekçeler oluşturan hayati gerçekleri içerir. Mesih’in hem tanrılığı hem de insanlığı mevzubahistir. O tek kişide iki farklı doğaya sahip Tanrı-insandır. O’nun doğumundan önceki ortaya çıkma örnekleri, O’nun beden almasından önceki varlığına ve dolayısıyla O’nun tanrılığına işaret etmektedir. Doğumuysa O’nun insanlığının gerçek olduğunu göstermektedir. Tanrı-insan olarak O, Tanrı’yla insanlar arasındaki tek aracıdır. Tüm kurtarış işi bu eşsiz kişiye bağlıdır. Mesih insanlığın tek umududur. Bunun Yeni Antlaşma’da olduğu kadar Eski Antlaşma’da da bildirilen bir gerçek olması önemlidir.