Luka 17

Mesih’in öğrencileri birbirlerine olan davranışlarıyla kendilerini gösterecek, gerektiğinde birbirlerini azarlayacak (3. ayet), ancak aynı zamanda Mesih’in kendilerini bağışladığı gibi birbirlerini bağışlayacaklardır (4. ayet). Hristiyan yaşamına kendileri için değil, Mesih’e ve birbirlerine hizmet etmek için girmişlerdir. Yine de alçakgönüllülükle hizmet etmelilerdir çünkü her şeyi doğru yapabilseydik bile –ki asla yapamayız– yine de sadece “değersiz kullar” olurduk (10. ayet). Diğer Hristiyanlara kızmaya başladığımızda veya kilisenin ya da Mesih’in biz olmadan yapamayacağını düşündüğümüzde, bu gerçekler bize nasıl yardımcı olabilir?

Bir cüzzamlı Mesih’e teşekkür etmek için geri döndüğünde, Mesih de kendisini yüceltmek için iyileşmiş olan diğer dokuz kişiyi aradı ancak onları hiçbir yerde bulamadı. Fiziksel ihtiyaçlarımız ve sorunlarımızla ilgili olarak Tanrı’nın yardımından daha fazlasına ihtiyacımız vardır. Bizi gerçekten minnettar kılacak lütfa ihtiyacımız var; öyle ki, Tanrı’ya yücelik getirelim. Tanrı’nın bir kutsamasını deneyimlediğinizde neredesiniz? Tanrı’yla mı, yoksa o dokuz kişiyle mi? Nasıl daha minnettar olabilirsiniz?

Hristiyanlar arasında olduğunuz için her şeyin yolunda gideceğini sanmayın. Mesih’in uyardığı gibi, “Lut’un karısına olanları hatırlayın” (32. ayet). Kurtulmaya çok yaklaşmıştı ancak kurtuluşa kavuşmak için her şeyi kaybetmeye hazır olmadığı için arkasına baktı ve yok oldu. Kadının akıbeti Mesih’in uyarısının çarpıcı bir görüntüsüdür: “Sabanı tutup da geriye bakan, Tanrı’nın Egemenliği’ne layık değildir” (9:62). İnsanlar Mesih’i izlemeye başladıktan sonra neden dünyaya doğru geriye bakarlar?