Luka 14

Lütuf insanı alçaltır. Toplumda en üst yerleri hak ettiğimizi düşünmek yerine, bizi başkalarına hizmet etmeye ve kendimiz için en alt yeri seçmeye hazır hâle getirir. Mesih, yaşamı boyunca bu ruhu gösterdi ve Ruhu aracılığıyla bunu tüm halkına öğretmektedir (7-9. ayetler). Mesih’in tüm halkını yücelteceği ve “Arkadaşım, daha öne buyurmaz mısın?” diyeceği gün ne güzel bir gün olacaktır (10. ayet)! Yakup’un yazdığı gibi, “Rab’bin önünde kendinizi alçaltın, sizi yüceltecektir” (Yak. 4:10). Tanrı’nın yücelikteki ödülüne olan umut, Hristiyanları bu yaşamda alçakgönüllü, fark edilmeyen şekillerde hizmet etmeye nasıl istekli hâle getirebilir?

Mesih, benzetmedekiler krallığa daveti duyduklarında, “Hepsi anlaşmışçasına özür dilemeye başladılar” demektedir (18. ayet). İnsan doğası gereği, Mesih’in çağrısını reddetmesini makul gösterecek bir düşünce ağı örmeyi sever. Bazıları Müjde’ye yüzeysel bir tepki verirler ama bedelini hesaplayamazlar ve Mesih öğrenciliği çok zor göründüğü için mazeret bulurlar. O’nun gerçek öğrencilerini tüm bu mazeretlerden vazgeçip ne pahasına olursa olsun Mesih’in ve O’nun krallığının ardından gitmeye motive eden nedir? Dualarımızda bu tür bir yanıtı nasıl arayabiliriz?