Romalılar 7

Yasa bize günahımızı, dolayısıyla da günahkârların Kurtarıcısı olan Mesih’e olan ihtiyacımızı gösterir (7. ayet; Mar. 10:17-21; Yu. 4:16-18; Elç. 2:36-37). Günaha ikna olmak tek başına Mesih’e dönmek anlamına gelmez. Kutsal Yasa durgun bir göle vuran güneş ışığı gibi, gölü eskisinden de kötü kokutabilir (Rom. 7:8-13). Feliks titredi ama iman etmedi (Elç. 24:25). Yine de, kurtulmamız gereken günahtan habersizsek, bizi kurtarması için Mesih’e iman edemeyiz. Tanrı’nın yasası günahınızı nasıl ortaya çıkardı? Mesih’e olan ihtiyacınızı görmeniz için size nasıl yardım etti?

Eğer Mesih’teysek, savaş bitmemiştir ancak zafer kesindir (25. ayet). O bizim aklanmamızın yanı sıra kutsallaştırılmamızı ve yüceltilmemizi de satın almıştır (8:1-39). Ancak Hristiyan’ın ruhunda ideal olanla gerçek olan arasındaki deneyimsel (yaşantısal) mücadeleyi görmezden gelemeyiz. Tanrı’ya yaraşır imanlılar Tanrı’nın kutsal buyruklarına uymadıkları için genellikle derin bir hayal kırıklığına uğrarlar. Mücadeleye devam etmeleri için cesaretlendirilmeleri gerekirken, bunun yeryüzündeki imanlıların normal deneyimi olduğu gerçeğiyle de teselli edilmeleri gerekir. Bu gerçeği gözden kaçırmak nasıl derin bir cesaretsizliğe yol açabilir? Kilisede ikiyüzlülüğe ve yüzeyselliğe nasıl yol açabilir?