Romalılar 3

Hiçbir insan tavizi, Tanrı’nın gerçeğini tersine çeviremez (4. ayet). Hristiyanlar için son başvuru mercii herhangi bir ulusal mahkeme, uluslararası kongre veya kamuoyu mahkemesi değil, Tanrı Sözü’dür. Ayrıca, başkalarının yanlış çıkarımları gerçeğin reddedilmesini haklı çıkarmaz (5. ayet). Kutsal Kitap’ın gerçeğine inanılmak zorundadır. Günahkârlar her zaman günahta kalmalarına izin veren bir müjde isteyeceklerdir (8. ayet). Ama Elçi Pavlus imansızları, ister bir isme veya törenlere güvensinler (1. ayet), ister yanlış akıl yürütmelere güvensinler (5-8. ayetler), her sahte sığınaktan çekip çıkarmaktadır. Siz tüm bahanelerinizi ve argümanlarınızı bırakıp nihai yetki merciiniz olarak Tanrı’nın Sözü’ne teslim oldunuz mu?

Mesih imanımızın yöneldiği hedeftir; hedef kendi inancımız olamaz. Kendimizin dışında Mesih’e bakmak zorundayız (22. ayet). Eski Antlaşma Mesih’e bakmamız gerektiğine tanıklık eder (21. ayet). Tek doğruluk umudumuz Tanrı’nın yasasına itaat ederek yaptığımız işler değil (20. ayet), Mesih’in değerli kanı pahasına günahkârları kurtarmasıdır (24-25. ayetler). Yalnız Mesih Tanrı’nın günahkârlara yönelik adaletinin taleplerini yerine getirebilir ve yalnız Mesih Tanrı’nın kendisine karşı saygısızlık edenlere yönelik haklı gazabını yatıştırabilir (25-26. ayetler). Yahudi olsun veya olmasın, yalnızca Mesih’e iman eden herkes Yüce Yargıç tarafından doğru ilan edilir (22, 30. ayetler). Böylece Rab, Müjde’yi işiten herkese, “Bana bakın, bana bakın” der (Yşa. 65:1). Siz kendi doğruluğunuzu bir kenara bırakıp Tanrı’nın önündeki tek doğruluğunuz olarak Mesih’i kabul ettiniz ve O’na yaslandınız mı?