Romalılar 8

Yasa’yı bilmek günaha duyulan sevgiyi tek başına ortadan kaldırmaz (3. ayet). Bununla birlikte, Ruh’ta yürümek mistik bir deneyim değildir. Daha ziyade, Tanrı’nın Ruhu yüreklerimizi Mesih’teki sevgisi için Tanrı’ya duyduğumuz sevgi dolu şükranla doldurduğunda ve biz de bunu Tanrı’nın yasasını yerine getirerek ifade ettiğimizde gerçekleşir (4. ayet). İyi bir Baba’nın çocukları olarak imanlılar, günahın kendilerine hiçbir yarar sağlamadığını (13. ayet), oysa Tanrı’nın yollarının yaşam ve esenlik olduğunu anlarlar (6. ayet). Tüm yaşamları O’nun sevgi dolu ellerindedir ve O, evlat edindiği çocuklarını Oğlu’nun yüceliğine ulaştıracaktır (28-29. ayetler). Bu gerçekler sizi Tanrı’yı sevmek ve O’na itaat etmek için nasıl teşvik ediyor?

Tanrı’ya “Baba” diyebilmek (15. ayet) muazzam bir ayrıcalıktır. Bu sözcüğün ardındaki ilahi sevgi nefes kesicidir. Tanrı biricik doğan Oğlu’nu esirgememiş, günahkârlar Tanrı’ya sahip olabilsinler diye O’nu vermiştir. Tanrı düşmanlarını çocukları olarak kabul etmiş ve onlara Ruhu’nu vererek kendisine “Abba” veya “Baba” demeleri için onları harekete geçirmiştir. O’na yaklaşmak konusunda neden bu kadar isteksiziz? Romalılar 8. bölüm bizi duada daha sadık ve hararetli olmamız için nasıl teşvik edebilir?