Romalılar 11

Elçi Pavlus, Davut’un Tanrı’nın kötüleri cezalandırması için ettiği duayı (Mez. 69:22-23), tıpkı bu mezmurda Mesih’in çektiği acılarla ilgili peygamberlikler kadar kesin bir şekilde Tanrı Sözü olarak kabul etmektedir (Rom. 11:9-10) ve biz de öyle yapmalıyız. Bu tür mezmurları utanmadan okumalı ve söylemeliyiz. Eğer bunlarla ilgili bir sorunumuz varsa, sorun Tanrı Sözü’nde değil, zihinlerimizde ve yüreklerimizdedir.

Müjde, içinde bulunduğumuz çeşitli uluslarda bize geldi ancak bu her zaman böyle değildi (Elç. 14:16). Müjde’yi bize borçlu olmadığı için Tanrı’ya şükretmeliyiz! İyi haberi duyduğunuz için Tanrı’ya en son ne zaman şükrettiniz? Bu bölümün son dört ayeti, kurtuluş tasarıları için Tanrı’ya tapınmanıza nasıl yardımcı olabilir?

Hristiyanlar Tanrı’nın İbrahim, İshak ve Yakup’un soyundan gelenlere yönelik gelecek tasarılarını tartışsalar da (25. ayet), hepimiz Pavlus’a katılarak onların Mesih’e dönmesi için dua etmeliyiz (10:1). Hepimiz, “Şeytan’ın egemenliğinin yıkılması, Müjde’nin dünyanın dört bir yanına yayılması, Yahudilerin çağrılması, Ulusların getirilmesi... Mesih’in burada yüreklerimizde hüküm sürmesi ve ikinci gelişinin zamanını ve O’nunla sonsuza dek hüküm sürmemizi hızlandırması” için dua etmeliyiz (Westminster Uzun Kateşizmi, S. 191). Siz bunlar için dua ediyor musunuz? Etmiyorsanız, neden etmiyorsunuz?