Romalılar 12

İsa Mesih’te verilen kurtuluşla birlikte günahımızın sefaletini de deneyimlediğimizde, yüreklerimiz gerçek minnettarlığın sevgisiyle karşılık verecektir. Bu, Müjde’nin pratik meyvesidir: “Ne karşılık verebilirim RAB’be bana yaptığı onca iyilik için? (Mez. 116:12). Dünyaya uyum sağlamaya çalışmak yerine, zihnimiz ve bedenimiz olmak dahil tüm yaşamımızı Tanrı’nın isteğini öğrenmeye ve yapmaya adamalıyız. Hristiyan nasıl her gününü Tanrı’ya kurban olarak sunan bir kâhin gibi yaşayabilir?

Gerçek sevgi kendini hizmetle ifade etmelidir. Bu nedenle Tanrı, halkını hizmet etmeleri için güçlendirmek üzere çeşitli ruhsal armağanlar vermiştir. Bununla birlikte, Tanrı bizi armağanlarımızın ne olduğunu öğrenene kadar kaygıyla beklemek yerine, kendimizi Tanrı’nın bir hizmetkârı olarak yaşamaya, neşeyle ve gayretle birbirimizle ilgilenmeye çağırmaktadır. Siz nasıl hizmet ediyorsunuz?

Öç alma duygusuyla mücadele etmenin anahtarı, Tanrı’nın önündeki yerimizi bilmektir. Yargıç biz değil, O’dur. İnsanlar bize haksızlık ettiklerinde, bunun bizim onurumuzla değil, Tanrı’nın yüceliğiyle ilgili olduğunu hatırlayalım. Rab’bin, “Öç benimdir; ben karşılık vereceğim” ifadesi (19. ayet), bizi sözle veya eylemle kişisel intikam alma dürtüsünden nasıl kurtarabilir?