Mısır’dan Çıkış 33

Antlaşma Tanrısı’nın gelişi İsrail’i günah işlemekten alıkoymadı. Aksine, Tanrı’nın önünde günaha battılar. Yasa günahı alt etmez, sadece günahın içimizde biriktiğini göstermek için onu dışa vurur, çünkü Firavun’dan daha iyi değiliz. Bu nedenle, kendimizi alçaltalım ve günahlarımızın yasını tutalım. Günahımız Tanrı’nın görkemine karşı tükürür ve O’nun yasasına daha fazla isyanla karşılık verir. Tanrı bizi sonsuza dek terk etseydi ve her birimize şu hükmü verseydi, meşru olurdu: “Ey lanetliler, çekilin önümden! İblis’le melekleri için hazırlanmış sönmez ateşe gidin” (Mat. 25:41).

Günahın çoğaldığı yerde, lütuf daha da çoğaldı (Rom. 5:20). Tanrı, İsrail’in putperestliğini kendi iyiliğini göstermek için bir fırsat olarak kullandı. O egemendir ve istediği zaman lütufkâr olmakta özgürdür ki bu da, O’nun günahkârları lanetlemek ya da kurtarmak üzere sahip olduğu egemen hakkının önünde eğilmek zorunda olduğumuz anlamına gelir. Ancak bu ayrıca O’nun egemen sevgisine umut bağlayabileceğimiz anlamına gelir. Günahlarımız ne kadar kötü olursa olsun, Tanrı hâlâ egemendir ve kurtarmakta özgürdür. Ancak O, her zaman Aracı’yla kurtarır çünkü Tanrı O’ndan hoşnuttur. Yalnızca ve yalnızca Mesih’e umut bağlamak için ne gibi güçlü sebeplerimiz vardır?