Mısır’dan Çıkış 36

Halkın cömertliği kendi başına takdire layıktır çünkü gereğinden fazlasını verdiler (5. ayet). Bu, neşeyle vermek için bize bir örnektir. Ancak Rab’be olan imanları ve O’nun ahlak yasasına olan itaatleri ne yazık ki eksikti (14-16. ve 32. bölümler; Say. 11; 14). Güvenimizi kiliseye para vermek ya da toplu ibadete katılmak gibi dışsal vazifelere bağlamaya cüret etmemeliyiz çünkü bunlar ikiyüzlü sebeplerle de yapılabilir (Mat. 6:1; 23:23; Elç. 5:1-11). Para vermek, adil olanı yapmaktan, merhameti sevmekten ve Tanrı’yla alçakgönüllü bir şekilde yürümekten daha kolaydır (Mik. 6:8). Nasıl hem dışsal şeylerde gayretli olabilir hem de ikiyüzlülükten kaçınabiliriz?