Hâkimler 9

Yotam’ın benzetmesinden öğreniyoruz ki, iyi adamlar kendilerini öne çıkarmaya isteksizken, işe yaramaz adamlar kendilerini her iş için uygun görürler. Yanlış adam önder olduğunda çok büyük zararlar gelebilir. Tanrı’nın işi için en iyi kişi, kendi hizmet sahasında meşgul bulunan kişi olacaktır. Kendisini etrafındaki adamlardan üstün göstermeye çalışan adamdan sakınalım çünkü Avimelek gibi istediği vakitte hizmet sunan adamların aslında sunacağı hiçbir değerli şey olmayabilir.

Tüm bölüm ilahi yargı ilkelerini yansıtmaktadır. Tanrı’nın kötü ruhu kullanışı O’nun her alem üzerindeki mutlak yetkisini göstermektedir. Tanrı kendi düşmanları üzerine yargısını getirirken, bunu Şeytan’ın onların yüreklerinde kendi kötü işini gerçekleştirmesine izin vererek de yapabilir. Hainlik kişinin kendi kendinin yıkımına yol açar ve ilahi yargının bir kısmı da kötülerin kendi arzularına terk edilmeleridir. Aynı zamanda ilahi adalet ilkesi (“göze karşılık göz,” Çık. 21:24) de ortadadır. Tanrı’nın adaletinden hak edilen karşılığı bulmaktan daha korkutucu bir şey yoktur. Tanrı’nın adaleti O’nun Sözü’ne itaat eden ve doğru olanı yapanlardan yanadır ancak kötülük yapanlar kendi işlerine göre yargılanacaklardır. Bu bize Rab’den korkmayı ve kötülükten geri durmayı nasıl öğretmektedir?