Hâkimler 16

Beklenenin tersine, İbraniler kitabı Şimşon’u, “imanla krallıklar alt eden” kişilerin arasında anar (İbr. 11:32-33 – Bünyamin Candemir Çevirisi). Belli ki Şimşon’un hizmetine dair, Hâkimler kitabında kayda geçirilenden daha fazlası vardı. Şimşon İsrail’i yirmi yıl yönetti (Hâk. 16:31); ancak kayda geçirilen anlatı, onun kariyerindeki birkaç olaya odaklanmaktadır ve bunlardan hiçbiri büyük ruhsallık işaretleri değildi veya yaşamının önemli ölçüdeki zamanlarını kapsamıyordu. Bu düşüş dönemlerinde, Tanrı’nın Ruhu’nun gücüyle Tanrı’nın krallığı için büyük işler başardı ancak pek sadık değildi. Oysa Kutsal Ruh, onun imanla krallıklar alt ettiğini kaydetmektedir. Tanrı’nın hizmetkârlarından hiçbiri mükemmel değildir ve hepsi düşmeye meyillidir. Ancak İbraniler kitabı Şimşon’un o düşüş dönemleri arasında her zaman kendi gözünde doğru olanı yapmıyor olduğunu göstermektedir. Hâkimler kitabı Şimşon’u çok parlak bir şekilde resmetmez ancak ona dair son söylenenler onun imanını ortaya koymaktadır. Bir meselenin sonu daha önemlidir.

Şimşon (diğer tüm hâkimler gibi) kesinlikle şahsi erdemiyle olmasa da göreviyle nihai Kurtarıcı olan Mesih’e işaret ediyordu. Şimşon’un yaşamında Mesih’in yaşamıyla paralellikler gösteren yerler vardır. Rabbimiz gibi, Şimşon da özel olarak bildirilen bir çocuktu ve Rabbimiz gibi, İsrail’de bir kurtarıcı olarak kendi öz halkı tarafından hor görüldü. Şimşon’un Dagon’un evini yıkarak İsrail’in düşmanlarını yok ettiği gibi, Rabbimiz İsa da kendisinin ve bizim bütün düşmanlarımızı çarmıhta alt etti. Şimşon’un yaşamında bir hüsran ve umut karışımı görsek de Rabbimiz İsa’da yalnızca kusursuzluk görüyoruz. O’nun eksiksiz bir Kurtarıcı olduğuna güvenerek, O’na gidelim.