Hâkimler 21

Kitabın sonundaki bu ikaz (25. ayet) o günlerin ciddi anlamda dinden sapma günleri olduğuna dair bir hatırlatıcıdır. Hâkimlerin karanlık ve ıstıraplı günleri insanın yüreğinin kötü olduğu ve dizginleme olmadan kötülüğün hayal edilemez noktalara ulaştığı konusunda uyarılar vermektedir. Kendi düşlerimizin peşinden gitmeye çalıştığımız anda, Tanrı’dan ayrılırız ve tanrısız uygulamalara yöneliriz; muaf değiliz. Yüreklerimizde lütuf ve Tanrı’nın yasası hüküm sürmelidir.

Hâkimler kitabı gelecek olan kusursuz ve son Kurtarıcı’ya dair arzuyu ve beklentiyi arttırarak, kurtuluş tarihine hizmet etmektedir. Tanrı’nın bizi günahımızdan kurtarmak üzere vermiş olduğu harika Kurtarıcı’da sevinç bulalım. Günahkârların Kurtarıcısı olarak Rab İsa en büyük Hâkim’dir. O, Baba tarafından bize yasa uyarınca doğruluğu bildirmek ve bizi kendisiyle paydaşlıkta kutsal yaşamlar sürmemiz için güçlendirmek üzere verilmiştir. Gökten doğduğumuzda, gökteki şeylerin ardından gideriz. Mesih’in diriliş gücü sayesinde O’nunla birlikte diriltildiğimizde, yine O’nunla birlikte Tanrı’nın oğulları olarak hüküm süreriz. Kralı, yasası ve utancı olmayan bu asi dünyanın karanlığıyla karşılaştırıldığı zaman, Büyük Kral’ın kenti olan cennet çok ama çok daha parlak olacaktır.