Hâkimler 11

Yiftah şaibeli bir arka plandan gelmiş ve yakınları tarafından reddedilip hor görülen biri olsa da Tanrı onu İsrail’i kurtarmak üzere çıkardı. Bu şekilde, Yiftah’ın hizmeti doğrudan Mesih’e göndermede bulunmaktadır. Rab İsa da insanlar tarafından hor görüldü (Yşa. 53:3; Yu. 1:11) ancak O, Tanrı’nın kendi halkını günaha tutsaklıktan kurtaran kudretli gücünün aracıydı. Bu, Hâkimler’i okurken bizim için bir hatırlatıcıdır: Tanrı’nın çıkardığı her kurtarıcı nihai ve tek Kurtarıcı olan Rab İsa Mesih’i ön görmekte ve O’na işaret etmektedir. O hiçbir şekilde kendi görevini başarısızlığa götürmez ya da kendi halkını hayal kırıklığına uğratmaz.

Adak adamak (ant içmek) söz konusu olduğunda, Yiftah’ın tutumunu benimsememiz gerekir: “Verdiğim sözden dönemem” (35. ayet). Vaiz 5:5’te bizim için bilgelik vardır: “Adamamak, adayıp da yerine getirmemekten iyidir.” Adaklar kenara atılmamalı, derhal yerine getirilmelidir. Ancak Tanrı’nın gözünde meşru olmadığı görülen düşüncesiz bir adaktan derhal tövbe edilmeli ve geri durulmalıdır. Eğer adak en baştan yanlışsa, bunu bile bile onu yerine getirmek yanlış olur. Adaklar gelişigüzel bir şekilde veya hafife alınarak adanmamalıdır ancak adaklar gerçeğe dayandığında ve Tanrı hizmetinde daha büyük adanmışlık niyetiyle adandığında, izin vardır. Siz yaşamınız boyunca nasıl adaklar adadınız? Onları yerine getirmek şu anda ne anlama geliyor?