1. Petrus 2

Bir tarafta Mesih ve kutsallık, diğer tarafta ise dünya ve günah arasında orta yol yoktur. Yine de dünyanın bilgelik, zenginlik ve zevk yalanları, Hristiyan için gerçek bir ayartı olabilir. İmanlının geçmiş yaşamının alışkanlıklarını reddetmesi, Tanrı’nın lütfunun yanı sıra çaba ve konsantrasyon gerektirir (1-3. ayetler) Ancak hiç kimsenin Mesih’e karşı kayıtsız kalamayacağını unutmamalıyız. Herkes ya O’na saygı duyacak ya da O’nun iddialarını ve öğretisini reddedecektir (7-8. ayetler).

Mesih sevgiyle ve acıya tahammülle dünyayı yenmiştir ve Hristiyanlar da öyle yapmalılardır. Müjde’yi eleştirenleri susturmanın en iyi yolu iyi işlerle dolu olmaktır. Bir Hristiyan sadece iyiliği, sevgisi, lütfu ve merhametiyle tanınırsa, dünya onu boş yere mahkûm etmeye çalışacak ve onun doğru işleri, imansızlara Tanrı’nın yüceliğini gösterecektir (11-20. ayetler). Hristiyan, imanı uğruna acı çekmeye çağrıldığında, kendisine sadece Mesih’in adımlarını izlediğini hatırlatmalıdır (21-25. ayetler). Bu, imanlıyı nasıl rahatlatabilir ve ona nasıl dayanıklılık kazandırabilir?