Çölde Sayım 28

Eski Antlaşma döneminde kurbanların daima tekrar edilmesi onların kendi içlerinde günah sorununu çözebilecek hiçbir etkililiğe sahip olmadığını gösteriyordu ve bunlar ilk ve son kez kurban edilecek İsa Mesih’e olan ihtiyaca işaret ediyordu (İbr. 10:1-4). Bu, İbraniler kitabında Mesih’in üstünlüğünü ve O’nun eski düzen kâhinleri ve kurbanları üzerindeki kendi kurbanını gösteren kilit bir argümandır. Ancak bunlar insanın Rab’bin önünde kabul edilebilmesi için kan dökülmesinin gerekliliğini gösteren görsellerdi (İbr. 9:22). Eski düzenden, yerimize geçen bir temsilcinin ölümü sayesinde kefaretin gerekliliğini öğreniyoruz. Sevinin çünkü Tanrı’nın lekesiz Kuzusu olan Mesih kendisini Tanrı’nın günahlara karşılık gazabını doğrudan ve tümüyle yatıştıran tek kefaret olarak sunmuştur.

“İlk ürünleri kutlama günü”nde (26. ayet) Rab’be bir şükran sunusu olarak yeni bir et sunusu getirilirdi. Buradaki bayram Pentikost Bayramı’ydı; Kutsal Ruh’un döküldüğü ve elçiler tarafından Rab’be büyük bir günahkâr hasadının getirildiği zamandı. O gün tövbe ve imanla Mesih’e dönenler, gelecek olan büyük bir hasadın ilk ürünleriydi ki bu hasat hâlâ toplanmaya ve Mesih’e sürekli olarak sunulmaya devam etmektedir. Efesliler 1:15-16’yı okuyun ve sonrasında yaşamınızda Mesih’e dönmüş olan kişiler için kendi şükran sununuzu sunun.