Elçilerin İşleri 18

Pavlus bile korkabiliyordu (9. ayet). Mesih, Pavlus’u Korint’te geçirdiği zorlu dönemin ilk evrelerinde cesaretlendirdi. Pavlus geçimini sağlamak için çadırcılık yapıyordu (3. ayet) ve tanıklığına karşı çıkılıyordu (6. ayet). Ancak Tanrı’nın işleri O’nun için başından beri bellidir. Pavlus’a “bu kentte benim halkım çok” diye söyler (10. ayet). Bunun anlamı, bu noktaya kadar çok sayıda iman eden olduğu değil, Mesih’in onları seçilmişlik hükmüyle Kendisine ait olarak kabul ettiğidir. Yine de tövbeye ve imana gelebilmeleri ve böylece Tanrı tarafından seçilmişliklerini onaylayabilmeleri için Müjde’nin duyurulmasına ihtiyaçları vardı (1.Se. 1:3-6). Tanrı’nın kurtuluş için birçok günahkârı seçmiş olduğu gerçeği, müjdelemeyi nasıl teşvik etmektedir?

Apollos, “Kutsal Yazılar’da güçlü” biriydi (24. ayet – Bünyamin Candemir Çevirisi). Hiç kuşkusuz bu, Ruh’un lütfu sayesinde Kutsal Kitap’ı sevdiği, onu dikkatle incelediği ve iyi öğretebildiği anlamına geliyordu (Ezr. 7:10). Gerçeği savunmak, imansızlığın kalelerine saldırmak ve tutsakları özgür kılmak için kullandığı bir kılıç gibiydi. Akvila’yla Priskilla’ya verdiği yanıt onun hâlâ alçakgönüllü, öğretilebilir ve bilgisini artırmaya istekli olduğunu göstermektedir (26. ayet). Onu nasıl örnek alabiliriz?