Elçilerin İşleri 23

Pavlus, İsrail’in umudu için hapisteydi. Zaten bir Ferisi olan Pavlus, diriliş diye bir şeyin var olduğuna inanıyordu, ancak Şam yolunda kendisine görünene kadar Mesih’in dirildiğine inanmamıştı. O zaman Mesih’in Eski Antlaşma peygamberliğini yerine getirdiğini ve İsa’nın kendisinin İsrail’in umudu olduğunu anlamıştı. Yeremya, Tanrı’nın kendisini “İsrail’in Umudu” olarak adlandırmıştı (Yer. 14:8; 17:13). Pavlus da Mesih’le karşılaştığında kendisiyle ilgili tüm umudunu yitirdi ve Mesih’i tek umudu olarak gördü. Mesih’in getireceği gelecekteki diriliş, neden imanlıların umudunun merkezidir?

Mesih Pavlus’a görünerek sadece Yeruşalim’de değil, Roma’da da tanıklık edeceğine dair ona güvence verdi (11. ayet). Pavlus’un işi henüz bitmemişti. İnsanlar gece gündüz onun ölümünü planlasalar da, Mesih’in Sözü geri alınamazdı. Tanrı sadece Oğlu’nun kurtuluşu satın almak için çektiği acıları değil, aynı zamanda ulusların iman etmesi için kurtuluşu duyuracak olan hizmetkârlarının başarısını da önceden belirlemiştir. Tanrı’nın geleceğimizle ilgili özel hükmünü bilmesek de O’nun egemenliğini fark etmek O’na hizmet ederken bize nasıl güven verebilir?