Elçilerin İşleri 14
Kutsal Kitap’tan oku: Elçilerin İşleri 14 (yeni sekmede açılır)
Pavlus’u hayal edin. Listra’ya döndüğünde, belki de en son orada bulunduğu sırada taşlandığı için üzerinde hâlâ görünen çürükler ve kesikler vardı. Bu adamın, “Tanrı’nın Egemenliği’ne, birçok sıkıntıdan geçerek girmemiz gerekir” (22. ayet) dediğini duymak nasıl bir şey olurdu? Sizin ülkenizde sıradan bir Hristiyan için Mesih’i sonuna kadar izlemek neye mal olabilir? Size neye mal oldu?
Pavlus’un ilk müjdeleme yolculuğuyla ilgili olan bu bölüm (13:1-14:28) uygun kilise düzeniyle ilgili bir endişeyle sona ermektedir. Pavlus’la Barnaba duayla her kiliseye önderlik edecek bir ihtiyarlar grubu atamaya önayak oldular. Müjde hizmetkârları, Tanrı’nın kendileri aracılığıyla uluslar arasında yaptığı işleri rapor etmek üzere gönderildikleri kiliseye geri döndüler. Şu önemlidir ki, hem kilisedeki görevliler hem de kilisedeki Müjde hizmetkârları, kilise tarafından tayin edilen ve kilisenin dualarıyla desteklenen kişiler olarak hizmet ederler. Yerel kilise, dünya çapında Müjde hizmetleri için neden merkezidir?
Kaynak: Joel R. Beeke (genel ed.), Aile İbadeti Rehberi 4: Yeni Antlaşma, s. 109. Çeviren: Samet Şahin. © Reformation Heritage Books; Türkçe baskı: Karanlıktan Işığa Yayınları. Kitabın tamamı ücretsiz PDF olarak sitemizde.