Eyüp 2

Eyüp’ün Tanrı’nın isteğine olan teslimiyeti dikkate değerdir. Mal varlığını, çocuklarını, karısının beğenisini ve kendi sağlığını kaybetti ancak yine de Tanrı’yı alçakgönüllülükle onurlandırdı. O bir süpermen değildi ve şüpheyle ve sorularla olan mücadelesini de göreceğiz (42:7). Acılar geldiği zaman neden yüreklerimizde çok hızlı biçimde güceniklik ortaya çıkar? Nasıl daha çok Eyüp gibi olabiliriz?

Eyüp’ün arkadaşlarının ona hizmet etme şeklinin faydasızlığından dolayı, onların gerçek arkadaşlar gibi davrandıkları ve Eyüp’ü avutmaya çalıştıkları gerçeğini göz ardı etmek kolaydır. Biz de birbirimizin yüklerini taşırken başkalarını sevmek ve böylece Mesih’in yasasını yerine getirmek zorundayız (Gal. 6:2). Gerçek sevgi, başkaları için canımızı feda etmek ve onlarla ağlamak demektir (Rom. 12:15; 1.Yu. 3:16). Eyüp’ün arkadaşlarının en iyi yardımı sessiz empati hizmetinde bulundukları zaman oldu (Özd. 10:19). Çoğu zaman acı çekenlere verebileceğimiz en iyi teselli, onların yanında olmaktır.