Ezgiler Ezgisi 2

Gerçek bir Hristiyan dışında hiç kimse kutsanmış İsa’yla paydaşlıkta tadına varılabilecek zevke dair içsel deneyimleri bilemez (4-6. ayetler). Bunlar Kutsal Yazı’nın başka yerlerinde, “bilgiyi çok aşan sevgi” (Ef. 3:19); “Tanrı’nın her kavrayışı aşan esenliği” (Flp. 4:7); “sözle anlatılmaz yüce bir sevinç” (1.Pe. 1:8); ve benzeri ifadelerle geçmektedir. Siz Mesih’teki doğaüstü mutluluğu tattınız mı? Bu sizin daha da fazlasına özlem duymanızı sağladı mı?

İmanlı kişi Rabbi’ni gücendirecek veya kederlendirecek hiçbir şey yapmamaya dikkat etmelidir (7. ayet). Bunun da anlamı şudur: Yaşamlarımıza dikkat etmeliyiz ki O’nu rahatsız edebilecek ya da gücendirebilecek hiçbir şey yapmayalım. İsa’yı gücendirmek O’nun tatlı varlığını ve kutsamasını bir miktar kaybetmek anlamına gelebilir. Dolayısıyla Mesih’le paydaşlığımızı yenilenmesi için günaha karşı uyanık olmak, ayartıya karşı direnmek ve hızlıca günahımızı itiraf edip ondan tövbe etmek zorundayız.

İmanlı kişinin bu hüzünlü dünyadaki tesellisi, günün birinde kendisinin bütün kederden ve tasadan uzaklarda olacak olmasıdır. Bu nedenle Hristiyanlar bu yaşamda geleceğe, yücelikte Mesih’le birlikte olacakları o mutlu güne bakarlar. Bu, şu ayette güzel bir şekilde ifade edilmektedir: “Gün serinleyip gölgeler uzayana dek” (17. ayet).