Habakkuk 1

“Neden?” sorusu son derece kafa karıştırıcıdır. Ebeveynler çocuklarına bu soruyu sormakta ve genellikle, “Bilmiyorum” yanıtını almaktalardır. Çocuklar ebeveynlerine “Neden?” diye sorduklarındaysa, tipik yanıt, “Çünkü ben öyle dedim” olmaktadır. Bu cevapların hiçbiri tatmin edici değildir. Bu sorunun çoğu zaman iyi ve tatmin edici bir cevabı yoktur. Buna rağmen Hristiyanlar, anlamadıkları ya da beğenmedikleri şeyler olduğunda, Tanrı’ya sık sık “Neden?” diye sormaktadırlar. Kutsal Kitap bu noktada Eyüp, Yeremya ve çeşitli mezmur yazarları gibi (örn. Mez. 37; 49; 73 vs.) pek çok örnek vermektedir. Tanrı bu soruyu nadiren cevaplamaktadır. O tekrar tekrar dikkatleri soruyu yaratan durumdan uzaklaştırarak, nihai tatmin edici yanıt olan Kendisi’ne yöneltmektedir. Tanrı’ya dair bildiklerimizle (inanç bildirgemiz) görmekte olduklarımız (deneyimimiz/yaşantımız) arasındaki gerilim gerçek olabilir ancak çözüm daima gözlerimizi mevcut durumdan uzaklaştırıp Rab’be çevirme eyleminde saklıdır. İman, inanç bildirgemizle deneyimimizi birbirine bağlamaktadır.

Habakkuk’un duaları, her ne kadar Tanrı’nın ne yapıyor olduğuna dair kendi yanlış anlayışları ve kafa karışıklığının sonucu olsa da oldukça öğreticidir. Kutsal Kitap bizim izlememiz için Tanrı esiniyle yazılmış dua örneklerini kayda geçirmektedir. Habakkuk’un duasında ilk öne çıkan şey, onun Tanrı önündeki dürüstlüğü ve şeffaflığıdır. Tanrı’nın adaletine dair kafa karışıklığını ifade ederek yüreğini açık bir şekilde ortaya sermektedir. Düşüncelerini duaya dökmektedir. Çoğu zaman, Tanrı’nın önünde gerçek duygularımızı maskelemeye çalıştığımız için, dualarımız standart basmakalıp sözlerle rutin ve katı hâle gelmektedir. Benzer şekilde, Yeremya da duasında öyle şeffaftı ki, Tanrı’yı kandırmayla suçlamıştı (Yer. 20:7). Bizler, asla bu sözleri zikredecek kadar cüretkâr olmazdık. Ancak durumlar olması gerektiğini düşündüğümüz gibi olmadığında, kaç kez biz de aynı duygulara sahip olduk? Saygılı olmak zorundayız ancak Tanrı yüreklerimizi ve düşüncelerimizi bilmektedir. O’nun, dualarımızı işitmeyi seven bir Tanrı olduğunu bilerek, dualarımızda O’na saygıyla ancak cesaretle yakarmayı öğrenelim.