Mezmurlar 44

Geçmişin Tanrısı şimdinin Tanrısı’dır. Tanrı’nın geçmişteki –ister Kutsal Kitap zamanlarında ister kilise tarihinde olsun– harika işleri, bizim Tanrı’nın günümüzde de büyük şeyler yapmasına yönelik arzularımızı ve dualarımızı arttırmalıdır. Tanrı’nın bizimle, tarihin bazı dönemlerinde kullarıyla olduğu gibi olmadığını fark ettiğimizde, Tanrı’nın yardımımıza koşması için usanmadan dua etmeliyiz. Bu, her gün olağanüstü şeyler talep etmek değil, bugün sadakatte sebat ederken daha fazla lütuf dilemektir.

Günahlarımızın sonucu olarak acı çekmemiz gerekmesi bizi şaşırtmamalıdır ancak Tanrı’yı yüceltirken kendimizi kesime götürülen kuzu durumunda bulmak bizi afallatabilir (11, 22. ayetler). Ancak Pavlus bu gerçeği Tanrı çocuklarının ortak deneyimi olarak ifade etmiştir (Rom. 8:36). Bunu, onların Ruh sayesinde Mesih’le bir olmalarının sonuçlarını açıkladığı bağlamda ifade etmiştir. Şöyle ki, Tanrı’nın çocukları Tanrı’nın Oğlu’yla birlikte acı çekerler; öyle ki, O’nunla birlikte yüceltilebilelim (Rom. 8:17). Ancak Mesih’le bu aynı birlik bizi Mesih’in sevgisinden hiçbir şeyin ayıramayacağını garanti etmektedir (Rom. 8:37-39). Tanrı uyuyor ve çocuklarını ihmal ediyor gibi görünse de (Mez. 44:23), O kendi halkı için savaşan Kral olmaya devam etmektedir (4, 26. ayetler) ve O’nda galiplerden daha üstünüz. Bu paradoksun geriliminde yaşam neden bu kadar zordur? Hristiyanlar böyle denenmelerde imanlarını nasıl icra edebilirler?