Mezmurlar 51

Natan’ın azar sözü Davut’u itirafa getirdi ancak Davut’a kendi günahını hatırlatmak için buna gerek yoktu. İçinde kimsenin göremediği bir savaş çalkalanıyordu. Davut kendi günahını ceza gerektiren bir suç, yıkıcı bir leke ve törensel murdarlık olarak görüyordu. Suçluydu, değersizdi ve ibadete uygun değildi. Başkaları onun günahından etkilendiyse de Davut en başta Tanrı’ya karşı suç işlediğini gördü ve böylece O’ndan merhamet diledi. Davut’un duası Tanrı’nın Mesih’teki merhameti aracılığıyla bağışlanma ve düzelme arayan imanlılar için bir örnektir (1.Yu. 1:5-10). Bu mezmur Hristiyanlara günahlarını itiraf etmeleri için ne teşvikler vermektedir? Bize kendi günahlarımızı nasıl itiraf edeceğimiz hakkında ne öğretmektedir? Bir imanlı tarafından yazılmış olsa da bu mezmur iman etmemiş birine günahlarından kurtuluş araması için nasıl rehber olabilir?

“Mercanköşk otu”nun bahsi, günahlara karşılık kesilen kurbanın arındırıcı kanında tövbeyle imanı güzel bir şekilde birbirine bağlamaktadır (7. ayet). Bu bitkinin gövdesi kurbanı doğrudan murdar kişiye uygulamak için kullanılıyordu. Mercanköşk otu ayrıca, ölüm eve girmesin diye, Fısıh kanının kapı sövelerine sürülmesi için kullanılıyordu (Çık. 12:21-22). İman, Mesih’in kanının bizim günahlarımıza özel biçimde uygulanmasını arar; öyle ki, Tanrı’nın gazabından kaçabilelim ve O’na ibadet etmek üzere kutsal huzuruna yaklaşabilelim. Mesih’in kanı sizin canınıza uygulandı mı?