Mezmurlar 69

Bu, Yeni Antlaşma’da en çok alıntı yapılan mezmurlardan biridir. Her ne kadar bu mezmurda imanlıların deneyimi bir miktar da olsa yankılansa da özellikle Mesih’in Tanrı’nın yüceliğine olan sevgisini ve O’nun imansızlıklarında nasır tutmuş soydaşlarının elinden çektiği haksız acılarını somutlaştırmaktadır. Biz çoğu zaman kendi günahlarımızın bir sonucu olarak acı çekeriz ancak Mesih başkalarının günahlarının suçunu yüklendiği için acı çekti, kişisel olarak açmadığı bir borcu ödedi (2.Ko. 5:21; Kol. 2:14; 1.Pe. 2:24). Sonuç olarak, ilahi gazabın derin suları O’nun yaşamına hücum etti, O’nu boğdu (Mat. 26:38; Lu. 15:20). Bu mezmuru okumak imanlıları derinden alçaltmalıdır çünkü günahlarının Tanrı’nın Oğlu’na ne yaptığını görürler. Bu mezmur aynı zamanda haksız zulüm yaşayanlara nasıl derin bir teselli getirebilir?

İmansızlar bu sözlerde günahın devasa kötülüğüne karşı bir uyarı görmelilerdir. Günah öyle bir şeydir ki, insanları suçsuz ve sevgi dolu Rab’be böyle şeyler yapmaya sürüklemektedir. İmansızlar inançsızlık içinde bizzat nasır tutmaktan korkmalı ve onları Tanrı’nın gazabından kurtarması için hızlıca Mesih’e koşmalılardır. Bu mezmur Rab’bi arayan günahkârlara ne gibi vaatler veriyor?