Yasa’nın Tekrarı 6

Daimî Tanrı bilincine ihtiyacımız vardır. İsrail halkına Tanrı’nın yasalarından bahsetmeleri, onları ellerine bağlamaları ve kapılarına yazmaları buyruluyordu (Çık. 13:9, 16; Yas. 6:7-10; 11:18-21). Mesih’in döneminde bu uygulamalar yerine getiriliyordu ancak Tanrı’yı düşünmeden, Tanrı bilincinden yoksun bir şekilde yapılıyordu (Mat. 23:1-5). Doğru kişiler Tanrı’nın yasası üzerinde gece gündüz düşünürler (Mez. 1:2; 119:97-99). “Durmadan” dua ederler (1.Se. 5:17 – Bünyamin Candemir Çevirisi). Yaşamları Tanrı bilincinde daima gelişim gösterir.

Tanrı’nın yasası O’nu sevenler için asla bir yük değil, tersine bir zevktir (Mez. 1:2; 119:70; 1.Yu. 5:3). “Yasa altında” bulunurken (Gal. 4:4-5) ve yalnızca Baba’yı hoşnut eden şeyleri yaparken (Yu. 8:29) Mesih’in, Mezmur yazarı aracılığıyla tanıklığı buydu (Mez. 40:8; İbr. 10:5-7). O, yasayı tamamlamaya geldi (Mat. 5:17) çünkü yasa O’nun için zevkti. Tanrı’nın halkı yazılı Söz’den ve yaşayan Söz olan İsa Mesih’le paydaşlıktan aldığı zevki nasıl geliştirebilir?

Bu bölüm Tanrı’ya tümden adanmışlığın harika bir özetidir. Adanma buyruğu Tanrı’yı tamamen sevmektir (5. ayet). Adanma mantığı Tanrı’nın kim olduğuna (tek gerçek Tanrı, 4. ayet) ve O’nun kendi halkını kurtararak ne yapmış olduğuna (12, 20-23. ayetler) dayanmaktadır. Adanma icrasıysa Tanrı’dan korkmayı (2, 13, 24. ayetler), O’na kulluk etmeyi (13. ayet), O’na itaat etmeyi (6, 17, 25. ayetler) ve O’nu hatırlamayı (7-9, 12) içermektedir.