Yasa’nın Tekrarı 5

Sina Dağı’nda halk Tanrı’nın dehşet verici gösterimine dayanamadı. Bir aracıya ihtiyaç duydular. Tanrı, Musa’da Mesih’in bir ön gölgesini sundu ki Mesih, Tanrı’yla insan arasındaki tek Aracı olarak verildi (1.Ti. 2:5). Tanrı’ya tek erişimimiz O’dur (Yu. 14:6); O’nun sayesinde Tanrı’ya güvenle yaklaşırız (İbr. 4:14-16).

İsrail, Tanrı’nın huzurunda huşuyla dehşete kapıldı. Seraflar ve esinlenmiş peygamberler de öyledir (Yşa. 6:1-5). İbadet bu şaşkınlık ve huşu hissiyatını göstermelidir. İbadet eğlence ya da yenilik yeri değildir; yetersizliğimizi idrak edişimizle birlikte tek Aracı olan İsa Mesih’i arzu ettiğimiz ve O’na naçizane hayranlığımızı sunduğumuz bir zamandır.

Tanrı’nın yasası yük olmak üzere değil, yardımcı olmak üzere verilmiştir. İnsan dini insana ağırlıklar yükler ancak lütufla verilen Tanrı yasaları, “size iyilik olsun” diye verilir (33. ayet – Kitab-ı Mukaddes Çevirisi). On Buyruk’u yerine getirmek bir insanın yaşamına ne şekillerde kutsama getirir?