Yasa’nın Tekrarı 18

Sahte peygamberler “bir sözü benim adıma söylemeye kalkışan” kişilerdir (20. ayet). Mesih bu kişilerden çokça olacağı konusunda uyarıda bulundu (Mat. 7:22-23). Bu peygamberlerin geçerliliğinin sınanması, “göklerdeki Babam’ın isteğini yerine getiren” kişiler olup olmadıklarına bakmaktır (Mat. 7:21). Tanrı’nın isteği Kutsal Yazı’da açıklanır; dolayısıyla, öğretmenler Kutsal Yazı’nın gerçeğiyle tartılmak zorundadırlar. Gün geçtikçe daha da yaygınlaşan sahte öğretiye karşı korunabilmek için, Tanrı’nın kendi Sözü’nde ne söylediğini bilmemiz şarttır (1.Ti. 4:1; 1.Yu. 4:1-2).

Kâhinlerle Levililerin geçimi, Tanrı’ya getirilen sunularla sağlanıyordu. Bu, gurura karşı bir koruma olmalıydı ki Tanrı hizmetkârları bu konuda uyarılmaktadırlar (1.Ti. 6:6-11). Ancak Eski Antlaşma bu ilkenin ihlallerini kaydetmektedir (1.Sa. 2:12-17). Bunun günümüze uygulanışı bugün farklı olsa da Tanrı hizmetkârlarının geçimlerinin sağlanması açısından bir model olarak kalmaya devam etmektedir (Mat. 10:9-10; Gal. 6:6; 1.Se. 5:13; 1.Ti. 5:17-18). Rab yargı gününde kilisenizi pastörüne yaptığı ödemeden dolayı methedecek mi? Neden edecek ya da neden etmeyecek?